Issues

WFR20150725ColumnBegt

Het gaat hard.

Vorige maand schreef ik hier reeds over het verschijnen van de LP van Electric Tears. Na de stevige presentatie van het album in Hoorn is de plaat inmiddels ook geland bij het journaille en in de andere muzieksteden. De Tears incasseren de ene fijne recensie na de andere, rompelden de Melkweg over en beginnen aan een zegetocht door rockland. Heel fijn.

En de volgende issues kondigen zich al aan. Afgelopen week mocht ik uit handen van de bassist de prachtig verzorgde uitgave van de debuutplaat van Stakbabber ontvangen. Hoewel het “officieel” een Amsterdamse band is, is de plaat wel deels in Hoorn opgenomen, staan er enkele Hoornse namen onder het “En bedankt he”-kopje op de binnenhoes en kennen velen van ons Rick, de bassist van de band, nog uit roemruchte lokale acts als Indirekt en Antic Hay.
Een ontzettend fijne plaat met ruimtelijke sfeermuziek die het ene moment neigt naar wat doemige rock en dan weer heel open indie klinkt. Bij mij ligt ie al een enkele dagen op de draaitafel en dat is echt niet alleen omdat ie er zo mooi uitziet: sterk sprekende fotografie, mooi vormgegeven voor-, achter en binnenkant en dan ook nog eens de limited edition op wit vinyl. Ik Ben Bofferd!

Afgelopen voorjaar stond de band reeds in Manifesto op het podium, in het aanstaande najaar komt de band in ieder geval terug naar Hoorn. Steun mijn gabber, bezoek Stakbabber!

Ik durfde het enkele regels hierboven aan om het woord “roemrucht” te noemen. Welnu, als dat ergens voor opgaat, dan is het wel voor de volgende (re-)issue: voor slechts 5 eurootjes kocht ik bij Dropstyle de cd-uitgave van “Levend”. Dit is de op cd gezettte voormalige muziekcassettereeks van de ooit prettig punkende Hoornse band Antidote (snapt u ‘m? Levend is Anti dood ;-] )
Antidote was de jeugdzonde van fameuze mannen als Joost Warnik en Benno Bosland. Het moest vooral feestelijk en snel, het moest liefst voorzien zijn een prettige dosis onzin-teksten (titels als “Venco Drop” en “Mona Toetje”!!) , dat gooide je dan in een mixer van 1.30 tot max 2 minuten rammelpunk en je had een optreden. En van dat optreden dan vervolgens weer een live-opname. En van die live-opname vervolgens een C90-musicassette. En van die cassette nu dan uiteindelijk een ceedeetje. Verwacht geen topkwaliteit, maar verplaats je in het sentiment van die dagen. Denk aan de Droppanden, denk aan de oude Parkschouwburg en denk aan Troll. Als je nog eens voor een vrolijk uurtje terug wilt naar die tijd moet je met twee knaken naar Dropstyle. Het is het marginale bedrag ten volle waard.

BEGT