Een band heeft meer aan 1x optreden dan aan 10x oefenen

ET1

Niels de Wit speelt hoofdzakelijk gitaar, al heel wat jaren. Maar achter een drumstel of in een saxofoon blazen of een basgitaar ter hand nemen deinst hij niet voor terug. In de jaren ’80 zat hij midden in de Hoornse punkscene. Van Antidote, Gepøpel, Indirekt, the Vernon Walters via Johan en The Sack ‘o’ Woes naar Uncontrolable Urgh en Electric Tears en daar tussenin nog tientallen andere bands. Met de laatste gaat het goed. De nieuwe plaat, uitgebracht op het Excelsior label, wordt goed ontvangen. Hoorn is Hot op het moment en ook Niels en consorten heeft daar een aandeel in.

Je hebt in vele bands gespeeld. Te veel om op te noemen. Is het gevoel van in een band spelen nu hetzelfde als dat je ooit begonnen bent?
“Ik heb eigenlijk zo lang als ik me kan herinneren in bandjes gespeeld, vanaf dat ik met m’n broertje op emmers aan het rammen was; het is heel langzaam naar een “echte” band gegroeid, maar het gevoel is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven. Om met een paar vrienden in een oefenhokje iets in elkaar te flansen en dat even later voor een publiek op een podium, of op een plaat, ten gehore te brengen blijft magisch. Wel krijg ik na een paar jaar steeds de aandrang om helemaal opnieuw te beginnen, vandaar al die bandjes (meestal met dezelfde mensen) de eerste 2-3 maanden van een band zijn meestal het spannendst en het meest produktief…”

ETAlbumMaar je bent nu goed bezig met ET. Er is nog genoeg te halen met deze band. Voorlopig ben je nog niet klaar.
“Het gaat lekker nu de plaat uit is, maar we zijn er al met al ongeveer 2 jaar mee bezig geweest, dwz niet onafgebroken, maar we konden met lange tussenpozen af en toe een dagje de studio in; zelfs een label als Excelsior moet op de centen letten… We willen ons nu gaan richten op de tweede plaat, maar daarvoor moet ik wel even de liedjesschrijfmodus terugvinden, haha…”
“Maar nu we weer wat frekwenter optreden merk ik wel dat de bandjesspirit steviger wordt. Een band heeft meer aan 1x optreden dan aan 10x oefenen, wij oefenen dan ook niet zo vaak…”

Je bent liefhebber van punkmuziek en heb dat ook met talloze bands gespeeld. Als ik naar de liedjes luister van ET hoor ik dat nog steeds. Je verloochent je afkomst niet.
“Ha, toen ik met ET begon wilde ik echt iets totaal anders doen dan de punk van m’n oude bands als Sack-o’-Woes en Uncontrollable Urgh, maar gaandeweg werd het toch weer hard, kort en snel…”
“…Toch denk ik wel dat de manier van liedjesschrijven anders is; mijn punksongs zijn meer op akkoorden gebaseerd en de nummers van ET zijn volgens mij wel echt ‘pop’, hoewel hard en snel… Een nummer als Don’t Believe Me When I Lie, dat we nu in een snel 1-2 ritme spelen, begon als langzame ballad…”
“Maar de punk-spirit zit er zeker in; in plaats van een stel virtuozen te zoeken, ging ik liever wat doen met iemand als Bas, die ik al in een stuk of wat bandjes had opgenomen met m’n low-budget mobiele studiootje, dus ik kende zijn drumstijl en aanpak: een gevoelsdrummer, zoals Jan van der Smit (van Jan Smit & the Silvertwins) ooit zei.”
“En Els, die voordat ze bij ons kwam nog amper een bas had aangeraakt, speelde meteen goed en solide, zonder onnodige tierelantijntjes toe te voegen.”
“Door de basic bezetting moet elke noot die we spelen ‘functioneel’ zijn, iets toevoegen aan het liedje; door deze beperking ontstaat vlgs mij vanzelf onze eigen stijl.”

Had je dat ooit bedacht voorheen, dat later ‘elke noot functioneel moet zijn’?
“Haha, net als elke gitarist speelde ik op m’n 18de ook zo veel noten als ik kon, vlgs mij hoort dat bij je ontwikkeling als muzikant; het is alleen de bedoeling dat je na een paar maanden over die fase heen raakt, iets wat veel muzikanten niet lukt.”
“Maar ik heb vlak voordat we met ET begonnen wel een paar liedjes zelf gedemoo’d, en als ik dat terughoor klinkt het allemaal veel te druk en te gezocht; ik had de band nodig om de nummers zo te laten klinken als het hoort…”

een soort dwarsheid die je volgens mij ook

in de muziek van Swafgangers terughoort

Worden jullie in het maken van nummers begeleidt?
“Begeleid? Zoals bij Bruno Mars met z’n 7 producers? Nee, alles zelf gedaan tot en met de arrangementen en zo, daarom stond het ook in 2 dagen op de band.”

Niels

Er is veel te doen in het Hoornse tegenwoordig wat live muziek aangaat. Dat brengt alleen maar voordelen mee. Word je daarom eerder gezien?
“Er gebeurt idd veel, er zijn veel bands en veel plekken waar bands kunnen spelen, maar daardoor kan het ook gebeuren dat bands in rondjes blijven bewegen… Het gaat ‘m in principe toch om goeie liedjes maken, en dan maakt het volgens mij niet uit of je uit Hoorn, Amsterdam of Lutjebroek komt. Wij werden “gezien” omdat we een goeie single uit hadden, niet omdat we 20 keer in Hoornse kroegjes hebben gespeeld… Hoewel dat ook leuk is.”

Over Hoornse kroegen gesproken. Wat vind jij ervan dat iconisch Swaf straks uit het straatbeeld van Hoorn is verdwenen?
“Ik kan me eerlijk gezegd geen Hoorn zonder Swaf voorstellen… ging er al heen toen ik 15 was. Er zijn meer leuke kroegen met leuke muziek maar de Swaf-spirit vind je nergens anders; een soort dwarsheid die je volgens mij ook in de muziek van Swafgangers terughoort, zoals bijvoorbeeld in Johan… maar ook pak ‘m beet de Volendammer Vishandel om maar wat te noemen… Het idee van “we doen wat we zelf leuk vinden” in plaats van “we proberen populair te worden”. Jammer dus…”

Het gaat een groot gemis worden denk ik zo. Ik zag dat de clip van de nieuwe single bij Nico in de ‘tuin’ is opgenomen.
“Ja, klopt! Hebben we vroeger ook geoefend, maar t is vooral ‘s winters moeilijk te begaan, je zakt tot je enkels in de modder, en de vochtigheid doet de versterkers ook geen goed… dus nu toch maar een ‘echte’ oefenruimte…”

ET2

Op de vorige single speelde nog een vierde bandlid mee. Waar is die gebleven?
“Op de single waren we ook al/nog met ons drieen, maar in het filmpje deed een “mystery guest” mee. We hebben in de tussentijd wel verschillende vierde bandleden uitgeprobeerd, maar op 1 of andere manier werd de muziek te druk, te vol… Af en toe een orgeltje op de plaat is leuk, maar live werd het een overdaad. Instrumentaal kunnen we het goed af zo met ons drieen, er zou alleen nog wel een tweede stem bij mogen, maar ja, het is niet makkelijk iemand te vinden die alleen maar tweede stem wil doen.”

Hoe zie je de toekomst van Electric Tears?
“Hopelijk wat regelmatiger optreden en een hele goeie tweede plaat maken!”