BEGGIN”

WFRBeans

Reverend Heusinkveldt ging voor in de dienst. Zo’n 250 discipelen volgden, maar net niet trouw genoeg. Er diende belééfd te worden, er moest getuigenis zijn. Dus pookte reverend Heusinkveldt het heilig vuur een stukje hoger op. En stukje bij beetje werkte het: de gelovigen prevelden met steeds meer enthousiasme hun gebeden op.

December is de maand waarin periodes afgesloten worden. Dat gold in dit geval ook voor de wervelende tour van de formatie Beans & Fatback. Voor een deel kent de band zijn oorsprong in Hoorn, dus Manifesto was een logische plek om de laatste loodjes te torsen: nog één keer werd die bijna magische sound over de bezoekers uitgestort. Nog één keer ging de band er vol tegenaan. En dat werkte.

De opening van de set, min of meer het eerste half uur, was beklemmend en bezwerend. De retestrakke songs grepen de bezoeker bij de keel en sleepten hem het universum in van Onno Smit en zijn bandleden: een wereld van vurig beleden liefde, van hemelse aanbidding en van ontnuchterend realisme. Er diende kaarsrecht te worden gemusiceerd: dubbele drums, kale maar harde gitaren en veel toetsen en percussie als versiering: de kerstboom van Beans and Fatback is een fraai opgetuigd schouwspel.

Het eerste album werd aan zijn lot overgelaten, de nadruk lag op werk van het laatste sterke album “Heroine Lovestruck”, dat met regelmaat werd opgevuld met bewezen podiumsuccessen als “Use me” en “Beggin’”. Het stond als een huis, het overdonderde en wellicht was dat de reden dat het publiek zich slechts schoorvoetend liet kennen. Want dat het genóót, dat was duidelijk.

Wat fijn was aan deze beleving, was dat de heenzending voor veel mensen nog even werd uitgesteld. Na de toegiften stapte dj Robadope zijn cabine in en trakteerde de zaal op een enorme fijne set dansbare mixjes van bekende hits op een sausje van soul, funk en dancehall. Een fijn gezicht was dat, om de voormalige Gotcha!-frontman zo begeesterd te zien werken: er moest gedanst worden. En zo werd het: de vloer bleef lang vol, alsof menigeen leek te beseffen dat het nu of nooit was. Kansen als deze krijg je niet vaak, er hing iets in de lucht. Heel fijne avond in Manifesto was dit.

Deze week gaven de mannen door dat hun album in de VS ook is doorgedrongen tot de jaarlijstjes. Wat mij betreft een terechte waardering voor een band die een unieke positie inneemt in Nederland.

BEGT