WestFrieslandRocks!

[column Johannes] Rock’n roll bestaat niet. Wel als muziek soort maar niet als attitude of anders gezegd, levenshouding. Typisch iets Nederlands om daar een hokje voor te timmeren om het daar dan in te kunnen stoppen. Ik heb er ook de dikke van Dalen op nageslagen. Daar vind je er niets over.
Kortom als het dan wel bestaat dan bestaat het uit een vorm van kromme romantiek of, en daar denk ik eerder aan, uit vet stoer doen. Waar ik ook aan moet denken is aan die ene scene uit een beroemde film. “Apocalypse Now” heet de film. De scene speelt aan de rand van de zee. De commandant komt er achter dat in zijn ploeg een beroemde surfer zit. Die moet zijn kunsten vertonen voor hem. In de verte klinken geweerschoten en dan zegt meneer de commandant, maak je geen zorgen, ik veeg daar de boel wel even schoon. Stapt in een helikopter vol met fosfor bommen en met mitrailleurs en met nog een stel veegt hij inderdaad de boel schoon. Er is een beeld van brandende hutjes en huilende moeders met kinderen en ouden van dagen, die dus een gruwelijke dood sterven.Maar vlak voordat de helikopter opstijgt zie je dat er bij de schuifdeuren enorme boxen gemonteerd zijn waar keihard “Sympathy For The Devil” uit klinkt, de commandant schreeuwt bij het opstijgen; Rock’n Rolllllll….
Nou als dat rock’n roll moet voorstellen dan haakt deze man dus onmiddellijk af, vreselijk.
Gezien ook de houding die een groep artiesten als rock’n roll meent te moeten en kunnen verkopen haak ik ook af want dat heeft niets met de rock’n roll muziek te maken.
Denk hier aan overmatig drank en drugs misbruik. Let op de woorden in deze zin aub! Ik heb op gebruik van drank en drugs niets tegen. En dat het af en toe uit de hand loopt ook niet, das all in the game, je moet er mee leren omgaan tenslotte. Rock’n roll als excuus voor wangedrag of aanstellerij, ik pas daar voor. Dat lijkt mij dan ook het grote misverstand over het gebruik van de term of uitdrukking rock’n roll.
Ben ik zelf een rock en roller? Stiekem hoop ik van wel natuurlijk. Maar op een of andere manier denk ik van, ach hoe belangrijk is dat nou eigenlijk. Als het om de beleving en het maken van muziek gaat denk ik, dat ik aardig in de buurt kom. En dat heeft bij mij alles te maken met overgave. Als ik het podium op ga, heb ik er van te voren alles aan gedaan om me zo goed mogelijk te voelen, zodat ik alles kan geven. I give it all the way to music, klinkt nu in mijn hoofd. Voeg daarbij dat ik heel graag wil dat het publiek zich ook maximaal “moet” vermaken, het liefst van alles, zich ook overgeeft aan de band en haar muziek, dan denk ik graag aan rock’n roll.